Policiji gradića Parkin u Arkansasu zabranjeno pisanje kazni do 2030.
U američkoj saveznoj državi Arkansas tužilac je policiji grada Parkin zabranio patroliranje saveznim i državnim putevima unutar gradskih granica do 31. decembra 2030. Odluka je usledila posle istrage i revizije za 2024. godinu, koja je pokazala da je mali grad za godinu dana naplatio 284.752 dolara kroz kazne i sudske troškove.
Odluka ne oduzima policiji Parkina sva ovlašćenja i ne odnosi se na svaku ulicu. Tužilac Prvog sudskog okruga Todd Murray naložio je Parkinu da prekine patroliranje na saveznim i državnim putevima koji se nalaze unutar administrativnih granica grada. Zabrana važi do 31. decembra 2030.
U praksi to znači da policija Parkina na tim deonicama više ne sme samostalno da sprovodi kontrolu saobraćaja. Ako službenik prekrši zabranu, svaki izdat poziv ili kazna može dovesti do prekršajne prijave. Patroliranje na pogođenim deonicama preuzeće Arkansas State Police i kancelarija šerifa okruga Cross.
Po Murrayevom mišljenju, policija Parkina je sprovođenje krivičnog i saobraćajnog prava koristila pre svega za povećanje prihoda lokalne samouprave, a ne radi javne bezbednosti. Istraga je pokrenuta 2024. godine posle ponovljenih žalbi vozača koji su govorili o zloupotrebi prakse kažnjavanja.
Arkansas Legislative Audit utvrdio je da je Parkin 2024. godine naplatio 284.752 dolara kroz kazne i troškove, čime je državnu granicu od 30 odsto iz zakona o takozvanoj speed trap praksi premašio za 60.953 dolara.
Parkin je mali grad. Prema popisu iz 2020. godine imao je 794 stanovnika, dok noviji podaci ACS-a procenjuju broj stanovnika na oko 694. Za lokalnu samoupravu te veličine, prihod od kazni od gotovo 285.000 dolara postaje posebno politički i pravno osetljivo pitanje.
Arkansasov Speed Trap Law daje direktoru državne policije pravo da ispita da li lokalna samouprava zloupotrebljava policijska ovlašćenja kroz nezakonite zamke. Zakon, između ostalog, pretpostavlja zloupotrebu kada prihod od saobraćajnih prekršaja premaši 30 odsto obračunatih rashoda lokalne samouprave ili kada se više od polovine prekoračenja brzine odnosi na prekršaje do 10 milja na sat iznad ograničenja.
Isti zakon daje tužiocu pravo da odredi sankciju: lokalna samouprava mora da prekine patroliranje na pogođenim putevima ili da budući prihod od kazni i sudskih troškova usmeri u školski fond okruga. U slučaju Parkina, Murray je izabrao prvu mogućnost.
Prema navodima KAIT-a, Murray je u svojoj odluci ukazao i na to da reputacija Parkina kao zamke nije nastala preko noći. Grad je na istu temu privukao pažnju još 2007. godine u televizijskom prilogu, a Arkansas Democrat-Gazette o praksi kažnjavanja u Parkinu piše od 2018. godine. Zato problem u Parkinu nije ocenjen kao izdvojeno preterivanje, već kao ponavljajući obrazac koji je državni nadzor tretirao kao zloupotrebu policijskih ovlašćenja.
To ne znači da će kontrola saobraćaja u Parkinu nestati. Naprotiv, patroliranje na pogođenim deonicama preuzimaju državna policija i kancelarija okružnog šerifa. Menja se onaj ko sprovodi kontrolu: lokalna policija, u čijem je radu tužilac video prihodovni motiv, povlači se sa tih puteva, a nadzor prelazi na viši nivo. Odluka šalje jasnu poruku i drugim lokalnim samoupravama. Kazna može biti alat za bezbednost saobraćaja, ali kada prihod od kazni počne da puni budžet, policijski rad ulazi u krizu poverenja.
