Chevrolet Corvette ZR1 oficjalnie zbyt szybki na przepisy
Chevrolet Corvette doszedł do momentu, w którym czysta inżynieria zderzyła się z biurokracją. Nowa Corvette ZR1 nie jest po prostu szybka. Jest oficjalnie zbyt szybka, by na wielu torach do wyścigów na 1/4 mili startować bez dodatkowego wyposażenia bezpieczeństwa.
Regulamin National Hot Rod Association zderzył się z mocą 1064 KM, a efekt jest lekko ironiczny. Jeden z najbardziej kompetentnych samochodów seryjnych na świecie w praktyce dostał zakaz startu w rywalizacji, zanim pierwszy klient w ogóle dojechał na linię startu.
Fizyka kontra regulamin
Inżynierowie General Motors wycisnęli z 5,5 litrowego, podwójnie doładowanego V8 LT7 wartości, które sprawiają, że nawet właściciele Ferrari i McLarenów zaczynają wiercić się w fotelach.
LT7 rozwija 1064 KM i 1123 Nm momentu obrotowego. Corvette ZR1 potrafi przejechać 1/4 mili, czyli 402 metry, w czasie poniżej 9,7 s, mijając metę z prędkością ponad 240 km/h.
I właśnie tu zaczyna się problem. Zgodnie z przepisami NHRA każdy samochód, który pokonuje 1/4 mili szybciej niż w 10 sekund lub przekracza 217 km/h, musi mieć dodatkowe wyposażenie bezpieczeństwa. Chodzi m.in. o klatkę bezpieczeństwa, spadochron oraz licencję wyścigową dla kierowcy.
W przeciwieństwie do hybrydowej Corvette E Ray, ZR1 opiera się wyłącznie na napędzie spalinowym. To czyni ją najmocniejszym seryjnym V8, jakie kiedykolwiek zbudowano w Stanach Zjednoczonych.
Regulamin NHRA nie wziął się znikąd. Standardowy pas i poduszka powietrzna niewiele pomogą, jeśli maszyna o masie 1,7 tony uderzy w betonową barierę przy prędkości ponad 240 km/h. W pewnym sensie ZR1 stała się ofiarą własnej inżynierskiej doskonałości.
Strategiczny komunikat General Motors
General Motors nie zbudowało ZR1 wyłącznie po to, by dominować na 1/4 mili. Dla Marka Reussa i jego zespołu ten samochód jest strategiczną deklaracją, wymierzoną w europejską elitę supersamochodów.
Przekaz jest prosty. GM potrafi zbudować egzotycznego, centralnosilnikowego potwora, który może rzucić wyzwanie konstrukcjom z Maranello lub Woking za ułamek ich ceny.
To jednak rodzi ciekawy paradoks. Większość właścicieli ZR1 nigdy nie zamontuje w nowym aucie stalowej klatki bezpieczeństwa. Taki osprzęt psuje wnętrze i sprawia, że codzienna jazda staje się znacznie mniej komfortowa.
W efekcie powstaje osobliwa sytuacja. Można kupić samochód zdolny do rekordowych osiągów, a na oficjalnej imprezie trzeba będzie odpuścić gaz, żeby nie usłyszeć prośby o opuszczenie toru. To jak pływak olimpijski, któremu kazano rywalizować z rękami za plecami, żeby reszta stawki nie poczuła się zawstydzona.
Brutalne osiągi kontra realne ograniczenia
Na zwykłych drogach, szczególnie w klimacie takim jak nasz, ponad 1000 KM przenoszone na tylne koła może przypominać mniej środek transportu, a bardziej zaawansowany kurs zarządzania adrenaliną.
ZR1 nie ogranicza się jednak do prostoliniowych popisów. Dzięki regulowanemu zawieszeniu i znaczącemu dociskowi aerodynamicznemu powinna równie dobrze odnaleźć się na torze, gdzie ograniczenia NHRA dotyczące 1/4 mili nie mają zastosowania.
Cena także ustawi ją w roli weekendowej zabawki. Gdy amerykańska cena bazowa zderzy się z europejskimi podatkami i kosztami importu, Corvette ZR1 po tej stronie Atlantyku prawdopodobnie przekroczy 250 000 euro.
Jak na samochód, który łamie regulamin, zanim w ogóle dotrze na tor, brzmi to niemal adekwatnie.
