Ford GT herschrijft de Nürburgring-rangorde voor benzineauto's
Ford zette op de Nürburgring een krachtig statement neer, op een moment dat elektrische en hybride auto's de recordboeken blijven herschrijven. De Ford GT Mk IV reed de Nordschleife in 6 minuten en 15,977 seconden, klom naar de derde plaats op de algemene tijdenlijst en pakte de titel van snelste auto met uitsluitend verbrandingsmotor ooit op het circuit.
Ford zette de tijd neer op 1 april 2026 en gaf Ford Racing-fabriekscoureur Frédéric Vervisch de taak. Hij kent de Nürburgring door en door als winnaar van de 24-uursrace. Op de 20,832 kilometer lange Nordschleife noteerde hij een ronde die in officiële vergelijkingen alleen wordt overtroffen door de Porsche 919 Hybrid Evo en de Volkswagen ID.R. Daarmee schaart de GT Mk IV zich bij de elite van het circuit.
De categorie is daarbij net zo belangrijk als de rondetijd.
De stopwatch vertelt namelijk maar een deel van het verhaal. De GT Mk IV is een circuitgerichte auto zonder straatlegale homologatie. Daarmee valt hij eerder in de categorie prototypes of speciale track cars dan tussen in serie gebouwde straatauto's. Ford pakt dus niet het algemene Nürburgring-productieautorecord. Dat staat nog altijd op naam van de Mercedes-AMG One, die op 23 september 2024 officieel 6 minuten en 29,090 seconden reed en daarmee de snelste productieauto ooit op het circuit blijft.
Toch levert de GT Mk IV Ford wel iets symbolisch waardevols op. Waar de absolute top van de tijdenlijst wordt bezet door een hybride Porsche en een elektrische Volkswagen, mag Ford nu de snelste benzineauto ooit op de Nürburgring claimen. Dat is precies het soort boodschap dat gewicht heeft op een moment waarop veel fabrikanten topprestaties al aan elektrificatie hebben gekoppeld. Ford gebruikte die spanning in zijn voordeel en herinnerde iedereen eraan dat de verbrandingsmotor nog altijd compromisloze snelheid kan leveren.
De auto is ook met dat ene doel ontwikkeld.
De GT Mk IV krijgt een EcoBoost V6 met grotere cilinderinhoud, twee turbo's en meer dan 800 pk. Daarbij komen een langere wielbasis, op races afgestemde overbrengingen en ophanging, en een verlengd long-tail-aeropakket dat is ontworpen om de stabiliteit en neerwaartse druk op het circuit te vergroten. Ford plant slechts 67 exemplaren. Daarmee is deze prestatie zowel een technisch hoogstandje als een slotakkoord voor het GT-programma.
Ford verkoopt de GT Mk IV niet als volumemodel en zet hem ook niet in om een kwartaalrapport op te poetsen. Het merk gebruikt hem als halo-project, bedoeld om zijn performance-identiteit te versterken en de technische uitstraling later door te geven aan andere modellen. In die zin werkt het Nürburgring-resultaat als marketingkapitaal waarvan de waarde veel verder reikt dan de opbrengst van 67 auto's.
Er zit nog een laag in dit verhaal.
Met de Mk IV claimt Ford namelijk ook de titel van snelste Amerikaanse auto ooit op de Nürburgring. Dat laat zien dat het merk meerdere verhalen tegelijk nastreeft: het ene gericht op absolute geloofwaardigheid op het circuit, het andere op prestige binnen de bredere wereld van performance-auto's. Het verklaart ook waarom Ford andere circuitgerichte projecten in beeld houdt.
Uiteindelijk markeert de 6 minuten en 15,977 seconden van de GT Mk IV een van die zeldzame momenten waarop techniek, erfgoed en communicatie precies samenvallen. De kroon bij de productieauto's bleef in handen van de AMG One, maar Ford vertrok van de Nürburgring met een andere prijs: de snelste benzineauto en de snelste Amerikaanse auto ooit op de Groene Hel.
