De Ford Escort Mk1 RS is terug en kost als een supercar
Boreham Motorworks brengt de Ford Escort Mk1 RS terug met officiële goedkeuring van Ford, maar dit is geen gerestaureerde klassieker en ook geen zoveelste restomod. Het is een nieuwe tweedeurs auto met achterwielaandrijving, een door Ford gecertificeerd chassisnummer, een streefgewicht van 895 kg en, in zijn extreemste vorm, een atmosferische motor die tot 10.000 tpm draait. De prijzen beginnen bij 295.000 pond, exclusief belastingen en opties, of omgerekend ongeveer 342.000 euro.
Dit is geen gerestaureerde Escort
Boreham Motorworks noemt zijn Ford Escort Mk1 RS een "Continumod". Dat klinkt misschien als marketingtaal, maar het onderscheid is wezenlijk. Het bedrijf gaat niet op jacht naar donorauto's, zaagt geen vermoeide oude carrosserieën open en schroeft er geen moderne techniek in. Elke auto wordt volledig nieuw opgebouwd, onder officiële licentie van Ford en met een gecertificeerd chassisnummer.
De productie blijft beperkt tot 150 auto's, met zowel links- als rechtsgestuurde versies.
Dat maakt dit project interessanter dan een gewone nostalgie-oefening. De Escort Mk1 raakt een heel specifieke snaar in de Britse en Europese autocultuur. De oorspronkelijke Mk1 Escort was eenvoudig, licht en mechanisch eerlijk, en groeide uit tot een legende in zowel rally's als op circuits. Boreham zet die geschiedenis niet achter glas. Het probeert hetzelfde basisidee opnieuw neer te zetten met moderne materialen, strakkere engineering en veel meer precisie.
Twee motoren, twee totaal verschillende karakters
Het motorengamma is duidelijk in tweeën gesplitst. De instapversie krijgt een 1845 cc grote atmosferische Twin Cam-viercilinder met 185 pk, of 136 kW, en een toerental tot 8.500 tpm. Het vermogen gaat naar de achterwielen via een handgeschakelde vierversnellingsbak, gekozen om zo veel mogelijk van het tijdsbeeld van de oorspronkelijke Escort te bewaren.
Het echte hoogtepunt is de TEN-K. Deze 2,1-liter atmosferische viercilinder levert volgens Boreham 330 pk, of 243 kW, en draait door tot 10.000 tpm. De motor weegt slechts 85 kg en gebruikt individuele gasklephuizen, een airbox van koolstofvezel, gesmede drijfstangen, uit billet gefreesde componenten, een licht enkelmassa-vliegwiel en een dubbele plaatkoppeling.
In de topversie stuurt de TEN-K zijn vermogen naar de achterwielen via een handgeschakelde vijfbak met dog-leg-schakelpatroon. Het koppel bedraagt ongeveer 210 Nm.
Naast moderne turbomotoren klinkt 210 Nm niet bijzonder spectaculair, maar daar draait deze auto niet om. Met een streefgewicht van 895 kg komt 243 kW neer op een vermogen-gewichtsverhouding van ongeveer 272 kW per ton. Daarmee komt deze kleine Ford in serieus sportautoterrein terecht, maar met een heel andere smaak: minder bandbreedte en elektronische tussenkomst, meer precisie op het gaspedaal, toeren en inbreng van de bestuurder.
Stalen structuur, koolstofvezel waar het telt
De Escort Mk1 RS gebruikt een nieuwe zelfdragende stalen carrosserie, verstevigd en aangepast voor de moderne aandrijflijn en het interieur. De motorkap, kofferdeksel en dragende interieurdelen zijn gemaakt van koolstofvezel. Vergeleken met een originele carrosserie volgens de specificaties van destijds neemt de torsiestijfheid met 50 procent toe.
De afmetingen blijven dicht bij die van de oude Escort, maar dit is geen kopie tot op de millimeter. De auto is 3780 mm lang, 1703 mm breed en 1335 mm hoog. De wielbasis is met 30 mm verlengd ten opzichte van de oorspronkelijke geometrie om de stabiliteit bij hogere snelheden te verbeteren.
Dat is een kleine, maar veelzeggende wijziging. De oorspronkelijke Escort werd geboren in een tijd waarin snelheden, banden en grip uit een heel andere wereld kwamen.
Mechanisch, niet digitaal
Boreham heeft geen stuurbekrachtiging, ABS of tractiecontrole gemonteerd. In 2026 klinkt dat bijna provocerend, maar het is essentieel voor het karakter van de auto. De bestuurder kiest geen rijmodi en hoeft niet te rekenen op een algoritme dat op het laatste moment de boel rechtzet. De auto vraagt vaardigheid en belooft in ruil directe feedback.
Vooraan zit een MacPherson-veerpootconstructie op een speciaal ontwikkeld buizenframe. Achteraan wordt een starre as met zes draagarmen toegepast, waarbij aluminium en titanium zijn gebruikt in een constructie waarvan Boreham zegt dat die de onafgeveerde massa achter halveert. Een mechanisch sperdifferentieel met koppelverdeling helpt de achterbanden grip te vinden zonder elektronisch filter.
De remmen zijn bescheiden naar moderne supercar-maatstaven, maar logisch gezien het gewicht. Vooraan zijn er 300 mm tweedelige geventileerde schijven met vierzuigerremklauwen, achteraan 260 mm schijven met tweezuigerremklauwen. De banden zijn Yokohama A052's, in de maten 205/50 R15 voor en 225/50 R15 achter.
Een Escort voor iedereen wordt een verzamelobject
Boreham vraagt voor de Ford Escort Mk1 RS vanaf 295.000 pond, exclusief belastingen en opties, of grofweg 342.000 euro.
Met die prijs raakt de Escort definitief los van zijn oude imago als auto voor iedereen. De oorspronkelijke Escort RS2000 leverde in de jaren 70 ongeveer 74 kW, woog rond 914 kg en sprintte in ongeveer negen seconden van 0 naar 97 km/h. De nieuwe Boreham Escort volgt dezelfde basisformule van laag gewicht, achterwielaandrijving en een mechanische band met de bestuurder, maar verpakt die in de prijs van een exclusieve handgebouwde auto.
In Europese markttermen concurreert dit model niet met een nieuwe Ford Mustang of een gewone sportcoupé. Zijn echte rivalen zitten in de wereld van dure restomods, officieel goedgekeurde specials in gelimiteerde oplage en continuation-modellen, waar kopers niet alleen voor snelheid betalen. Ze betalen voor het verhaal, het chassisnummer, de materialen, het vakmanschap en de exclusiviteit.
Waarom deze Escort ertoe doet
De Boreham Escort Mk1 RS laat zien dat het idee van een klassieke auto kan voortleven zonder eindeloos donorauto's op te offeren. Het restaureren van oude carrosserieën wordt duurder, goede basisauto's worden steeds schaarser, en liefhebbers willen steeds vaker iets dat ze echt kunnen rijden, niet alleen bewonderen in een veilingcatalogus.
De nieuwe Escort geeft een antwoord op die tegenstelling, op een extreem dure maar technisch zuivere manier.
Daarmee ligt ook een terechte vraag op tafel: hoeveel van de ziel van een oude auto blijft over als elk onderdeel nieuw is gemaakt? Het antwoord hangt af van de bestuurder. Voor een purist is dit misschien te perfect en te duur. Voor een liefhebber van autorijden kan dat juist de aantrekkingskracht zijn: de proporties van de oude Escort, achterwielaandrijving en een analoog gevoel, gecombineerd met moderne stijfheid, grip en betrouwbaarheid.