Bugatti Destrier maakt van de 1.177 kW sterke techniek van de Bolide een elegante one-off
Bugatti heeft de Destrier onthuld, een eenmalig gebouwde hypercar die de koolstofvezel monocoque en 8,0-liter W16-aandrijflijn van de Bolide combineert met een volledig nieuwe carrosserie en een veel luxueuzer interieur. Met een hoogte van slechts één meter heeft de Destrier het laagste silhouet van alle Bugatti's tot nu toe en is hij de derde creatie uit het Programme Solitaire van het merk.
De Destrier is ontstaan vanuit een eenvoudig idee: de Bolide bevrijden van de aerodynamische beperkingen van een circuitgerichte machine en zijn uitzonderlijk lage, brede proporties centraal laten staan. Bugatti heeft veel meer gedaan dan de Bolide alleen van een nieuwe carrosserie te voorzien. Het gebruikte de koolstofvezel monocoque als basis voor een auto met een totaal ander karakter.
Programme Solitaire stelt Bugatti in staat om elk jaar niet meer dan twee op maat gemaakte one-offs te creëren. De eerste was de Brouillard in 2025, gevolgd door de F.K.P. Hommage begin 2026. De Destrier is de derde creatie binnen het programma.
De W16 van de Bolide blijft behouden
De Destrier behoudt de koolstofvezel monocoque en de complete W16-aandrijflijn van de Bolide. De 8,0-liter motor met vier turbo's levert 1.600 PS, wat overeenkomt met 1.177 kW, en vertegenwoordigt de W16 op het hoogtepunt van zijn ontwikkeling.
In de Bolide levert de motor ook 1.600 Nm, terwijl de uitsluitend voor het circuit bestemde auto een drooggewicht van 1.450 kg heeft. Bugatti heeft voor de Destrier geen vergelijkbare cijfers over gewicht, acceleratie of topsnelheid gepubliceerd. De prestatiecijfers van de Bolide kunnen dus niet zomaar op het nieuwe model worden overgenomen.
De Destrier dient bovendien een fundamenteel ander doel. Waar de Bolide extreme aerodynamische elementen gebruikt om neerwaartse druk te genereren, legt de Destrier meer nadruk op zuivere proporties en sculpturale vormen.
Slechts één meter hoog
Met een hoogte van slechts één meter is de Destrier de laagste Bugatti die ooit is gebouwd. Hij staat op 20-inch wielen vooraan en 21-inch wielen achteraan, aanzienlijk groter dan de 18-inch exemplaren van de Bolide.
Bugatti heeft veel van de opvallendste aerodynamische toevoegingen van de Bolide verwijderd, al is aerodynamica allerminst verdwenen. Achteraan gebruikt de Destrier een elegant geïntegreerde vleugel die verwijst naar de Chiron Profilée. Een frontsplitter en achterdiffuser zijn behouden en het zichtbare koolstofvezel daarvan is getint om aan te sluiten bij de speciaal samengestelde lakkleur Sapphire Celeste.
Ook Bugatti's kenmerkende C-lijn is opnieuw geïnterpreteerd. In plaats van ononderbroken langs de zijkant van de auto te lopen, wordt de lijn vlak voor de voorste wielkast onderbroken, waardoor de carrosserie eronder zichtbaar wordt, om daarna door te lopen naar de hoefijzervormige grille. De grille zelf is breder dan die van de Bolide.
De Type 57 vormt de historische referentie
De Destrier is technisch niet gebaseerd op de Type 57 uit de jaren 1930, maar Bugatti gebruikt het model wel als historische parallel.
Het chassis van de Type 57 vormde de basis voor zowel de gestroomlijnde Type 57G- en Type 57C-‘Tank’-raceauto's als de elegante Type 57SC Atlantic. De Tank-raceauto's wonnen Le Mans in het algemeen klassement in 1937 en 1939. Bugatti ziet hetzelfde principe terug in de Bolide en Destrier: één technische basis waaruit twee auto's met volledig verschillende doelen voortkomen.
Die band wordt versterkt door een met de hand lasergegraveerde plaquette boven de voorruit, waarop de Type 57G Tank en Type 57SC Atlantic staan afgebeeld. De naam Destrier verwijst naar het sterkste en edelste type strijdros van een middeleeuwse ridder. Het thema loopt door in de motorruimte, waar gehamerde metalen afwerkingen doen denken aan met de hand geslagen harnassen.
De racecockpit van de Bolide wordt een luxueus interieur
Het interieur van de Destrier neemt nog meer afstand van de uitgeklede, op de autosport gerichte cockpit van de Bolide dan het exterieur. Bugatti combineert Ambre Voyageur-leer en nubuck met een geavanceerd driedimensionaal gebreid textiel waarin fijne koperdraden zijn verwerkt.
De afwerking van gehamerd metaal keert terug op de deuropener, ventilatieroosters, stuurwielnaaf en instaplijst. Bugatti heeft ook het Destrier-embleem en de aanduiding ‘1/1’ aan de olievuldop toegevoegd om de unieke status van de auto te benadrukken.
De carrosserie is uitgevoerd in Sapphire Celeste, een speciaal voor deze auto en zijn eigenaar ontwikkelde, meerlaagse blauwe lakkleur. Bugatti koppelt de kleur aan de Type 57SC Atlantic met chassisnummer 57591, bekend als de ‘Pope’ Atlantic, die oorspronkelijk blauw was voordat hij later zwart werd overgespoten.
Bij de Destrier draait het om vorm, niet om rondetijden
De Destrier illustreert het werkelijke doel van Programme Solitaire. Bugatti begint met uitzonderlijke bestaande techniek en gebruikt die als basis voor een volledig nieuwe carrosserie, een nieuw interieur en een eigen karakter, afgestemd op één eigenaar. De F.K.P. Hommage gaf een nieuwe interpretatie aan de Veyron; de Destrier past dezelfde filosofie toe op de Bolide.
Daarom zijn topsnelheid en acceleratie hier niet de bepalende cijfers. Bugatti heeft die niet gepubliceerd. Het belang van de Destrier schuilt in de manier waarop voor het circuit ontwikkelde techniek met 1.177 kW is getransformeerd tot een op maat gemaakte creatie van één meter hoog, die evenzeer aantrekkelijk is door zijn ontwerp en vakmanschap als door zijn pure prestaties.
Bugatti presenteert de Destrier tijdens Monterey Car Week 2026, met als hoogtepunt een optreden op het Pebble Beach Concours d'Elegance op 16 augustus.
