Η Ferrari βάζει όριο στην αυτόνομη οδήγηση και προστατεύει το συναίσθημα πίσω από το τιμόνι
Ο CEO της Ferrari, Benedetto Vigna, ξεκαθάρισε ξανά ότι το Maranello δεν θα κατασκευάσει πλήρως αυτόνομα αυτοκίνητα ούτε θα περάσει σε αυτονομία Επιπέδου 3. Η μάρκα θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί συστήματα υποβοήθησης, αλλά θα κρατήσει το τιμόνι, το φρένο και το γκάζι στα χέρια του οδηγού.
Η Ferrari λέει συνειδητά όχι στην αυτονομία.
Σύμφωνα με τον Benedetto Vigna, η Ferrari δεν θα κατασκευάσει πλήρως αυτόνομα αυτοκίνητα, γιατί όποιος αγοράζει μια Ferrari την αγοράζει για να την οδηγεί, όχι για να αφήνει τα chips να κάνουν όλη τη διασκέδαση. Σε συνέντευξή του στο EV Central, ο Vigna είπε ότι η Ferrari θέλει να αφήσει την απόλαυση στον άνθρωπο, όχι στον υπολογιστή.
Και αυτό δεν ήταν μια ατάκα της στιγμής. Αποτελεί μέρος της επίσημης τεχνολογικής στρατηγικής της Ferrari. Ήδη από το Capital Markets Day του 2022, η εταιρεία είχε δηλώσει ότι θα περιορίσει την αυτονομία των μοντέλων της στα Επίπεδα 2 και 2+, ακριβώς για να διατηρήσει τα συναισθήματα που προορίζονται για τον οδηγό. Με άλλα λόγια, το προσαρμοζόμενο cruise control, η υποβοήθηση διατήρησης λωρίδας και άλλα συστήματα υποστήριξης έχουν θέση στο Maranello. Το αυτοκίνητο όμως δεν πρέπει να αφαιρεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο από εκείνον που κρατά το τιμόνι.
Το Επίπεδο 3 ταιριάζει σε μια πολυτελή μπερλίνα, όχι απαραίτητα σε μια Ferrari.
Ορισμένοι ευρωπαϊκοί αντίπαλοι κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση. Το Mercedes-Benz Drive Pilot πήρε έγκριση στη Γερμανία για συνθήκη αυτοματοποιημένης οδήγησης Επιπέδου 3 σε ταχύτητες έως 95 km/h, ενώ η BMW πρόσφερε το σύστημα Personal Pilot L3 στη Σειρά 7 για ταχύτητες έως 60 km/h. Σε αυτά τα αυτοκίνητα, η τεχνολογία υπηρετεί την ιδέα της άνεσης. Υπό ορισμένες συνθήκες, μέσα στην κίνηση ή στον αυτοκινητόδρομο, ο οδηγός μπορεί να στρέψει αλλού την προσοχή του.
Η ίδια λύση θα ερχόταν σε σύγκρουση με τη λογική της Ferrari ως μάρκας. Μια 296 GTB, μια 12Cilindri ή μια SF90 δεν πουλά χρόνο πίσω για δουλειά γραφείου. Πουλά ένταση, ήχο, σημεία φρεναρίσματος και ακρίβεια στο γκάζι. Μια S-Class αφήνει τον οδηγό να ξεκουραστεί. Μια Ferrari είναι φτιαγμένη για να τον κρατά σε εγρήγορση. Αυτή ακριβώς η διαφορά εξηγεί γιατί το Maranello δεν βλέπει την απουσία Επιπέδου 3 ως τεχνολογική υστέρηση, αλλά ως επιλογή ταυτότητας.
Ο εξηλεκτρισμός δεν σημαίνει εγκατάλειψη της οδήγησης.
Το μήνυμα του Vigna αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία τώρα που η Ferrari διευρύνει το μείγμα των συστημάτων κίνησης. Σύμφωνα με το Reuters, ο Vigna υπερασπίστηκε πρόσφατα τη νέα ηλεκτρική Luce, με τιμή που ξεκινά περίπου από 550.000 ευρώ, τονίζοντας ότι θα προστεθεί στη γκάμα αντί να αντικαταστήσει τα βενζινοκίνητα και τα υβριδικά μοντέλα. Η Ferrari έδειξε το αυτοκίνητο σε 1.600 πελάτες και, όπως είπε ο Vigna, προσέλκυσε ενδιαφέρον τόσο από υφιστάμενους πελάτες όσο και από νέους αγοραστές.
Η στρατηγική της Ferrari για το 2030 ακολουθεί την ίδια γραμμή και στους αριθμούς. Έως το 2030, η γκάμα της αναμένεται να αποτελείται κατά περίπου 40 τοις εκατό από μοντέλα με κινητήρα εσωτερικής καύσης, κατά 40 τοις εκατό από υβριδικά και κατά 20 τοις εκατό από ηλεκτρικά. Η Ferrari, λοιπόν, δεν επιλέγει μία τεχνολογία εις βάρος μιας άλλης. Κρατά ταυτόχρονα ζωντανές τρεις οικογένειες συστημάτων κίνησης.
Τα στρατηγικά εξαρτήματα μένουν στο Maranello.
Η αντίσταση της Ferrari στην αυτονομία δεν σημαίνει φόβο απέναντι στην τεχνολογία. Ο ίδιος ο Vigna προέρχεται από τον κόσμο των ημιαγωγών και στη συνέντευξή του στο Reuters τόνισε ότι η Ferrari κρατά υπό τον δικό της έλεγχο τα στρατηγικά εξαρτήματα. Η εταιρεία χρησιμοποιεί προμηθευτές για μη κρίσιμα μέρη, αλλά δεν αγοράζει πλατφόρμες ή κρίσιμα συστήματα από τρίτους.
Αυτή η διάκριση έχει σημασία. Η Ferrari δεν λέει ότι το λογισμικό, οι αισθητήρες ή οι ηλεκτροκινητήρες είναι ασήμαντοι. Λέει ότι πρέπει να υπηρετούν την οδική συμπεριφορά, την απόκριση και την αίσθηση. Ένα αυτόνομο σύστημα βελτιστοποιεί το ρίσκο και την ομαλότητα. Η Ferrari βελτιστοποιεί τον σφυγμό.
Γιατί αυτή η απόφαση έχει παγκόσμια σημασία.
Η αυτοκινητοβιομηχανία χωρίζεται πλέον στα δύο. Το ένα στρατόπεδο εξελίσσει το αυτοκίνητο ως υπηρεσία, όπου ο επιβάτης σταδιακά παύει να είναι οδηγός. Το άλλο υπερασπίζεται το αυτοκίνητο ως μηχανική και συναισθηματική εμπειρία. Η Ferrari ανήκει συνειδητά στο δεύτερο στρατόπεδο, ακόμη κι αν χρησιμοποιεί ηλεκτροκινητήρες, μπαταρίες και ολοένα πιο σύνθετο λογισμικό.
Αυτό μπορεί να αποδειχθεί και εμπορικά έξυπνο. Η πλήρης αυτονομία απαιτεί τεράστιες δαπάνες εξέλιξης, ρυθμιστικό ρίσκο και χρήση σε μεγάλη κλίμακα. Η Ferrari πουλά περιορισμένο αριθμό ακριβών αυτοκινήτων σε πελάτες για τους οποίους η οδήγηση είναι προνόμιο, όχι μια βαρετή υποχρέωση. Για το Maranello, λοιπόν, η αυτόνομη οδήγηση Επιπέδου 4 ή Επιπέδου 5 θα ήταν ένας ακριβός τρόπος να αφαιρέσει ακριβώς τον λόγο για τον οποίο ο πελάτης αγόρασε εξαρχής το αυτοκίνητο.
Η Ferrari θα διατηρήσει τις δυνατότητες αυτόνομης οδήγησης στα Επίπεδα 2 και 2+ ώστε να μην χαθεί η εμπειρία του οδηγού.
Ο Benedetto Vigna επιβεβαίωσε ότι η Ferrari δεν θα κατασκευάσει πλήρως αυτόνομα αυτοκίνητα.
Η Ferrari θα συνεχίσει με συστήματα υποβοήθησης οδηγού, αλλά δεν θα προχωρήσει προς την αυτονομία Επιπέδου 3 ή υψηλότερα.
Έως το 2030, η Ferrari εκτιμά ότι η γκάμα της θα αποτελείται περίπου κατά 40 τοις εκατό από μοντέλα με κινητήρα εσωτερικής καύσης, κατά 40 τοις εκατό από υβριδικά και κατά 20 τοις εκατό από ηλεκτρικά.
Ευρωπαίοι αντίπαλοι όπως η Mercedes-Benz και η BMW προσφέρουν ήδη συστήματα Επιπέδου 3 σε πολυτελή μοντέλα, όμως η Ferrari θεωρεί ότι αυτή είναι μια διαφορετική υπόσχεση προς έναν διαφορετικό τύπο πελάτη.