Το «φτηνό» σέρβις του Bugatti Veyron δείχνει πόσο μετρά το σήμα στην κατοχή ενός hypercar
Ο Βρετανός YouTuber Mat Armstrong έκανε σέρβις στο Bugatti Veyron του με 1.193,83 λίρες, περίπου 1.382 ευρώ, αντί για τις φερόμενες 20.000 λίρες, περίπου 23.156 ευρώ. Και η υπόθεση δεν είναι απλώς άλλο ένα αστείο για ένα «κρυφό» ανταλλακτικό Volkswagen μέσα σε ένα hypercar. Εξηγεί με ακρίβεια γιατί το service της Bugatti βρίσκεται στο σημείο όπου συναντιούνται η τεχνική αναγκαιότητα, η πολιτική της μάρκας και η παράξενη λογική αξίας των συλλεκτών.
Ο λογαριασμός για το service του Veyron έπεσε πάνω από 16 φορές.
Ο Armstrong υποστηρίζει ότι η Bugatti ζήτησε 20.000 λίρες για το σέρβις του Veyron του, όμως ο ίδιος ολοκλήρωσε τη δουλειά, μαζί με διάγνωση βλαβών και επισκευές, με 1.193,83 λίρες.
Δεν απέδειξε ότι το Veyron είναι «απλώς ένα πανάκριβο Volkswagen». Απέδειξε κάτι πιο ενδιαφέρον: ακόμη και ένα hypercar των 407 km/h αξιοποιεί σε ορισμένα σημεία τα πλεονεκτήματα του δικτύου προμηθευτών και της λογικής πλατφόρμας ενός μεγάλου ομίλου. Αυτό δεν είναι αδυναμία. Είναι βιομηχανική πραγματικότητα.
Συνηθισμένα εξαρτήματα σε ένα απολύτως ασυνήθιστο πλαίσιο.
Ο Armstrong διαπίστωσε ότι τα 16 μπουζί είναι διαθέσιμα κανονικά μέσω του καταλόγου της NGK. Η δική του τιμή ήταν 17,37 λίρες το ένα, περίπου 20 ευρώ. Από την πλευρά της Bugatti, συνέκρινε το ίδιο εξάρτημα με τιμή 57 δολάρια, περίπου 49 ευρώ ανά μπουζί. Συνολικά, με βάση το παράδειγμά του, 16 μπουζί κοστίζουν περίπου 322 ευρώ από την αγορά ανταλλακτικών και περίπου 786 ευρώ μέσω της τιμολόγησης της Bugatti.
Η ίδια λογική εμφανίστηκε και στα πηνία ανάφλεξης. Σύμφωνα με τον Armstrong, τα σωστά πηνία ανάφλεξης είναι κοινά με την οικογένεια κινητήρων 6,0 λίτρων των Volkswagen Phaeton και Bentley Continental GT, και στη δική του αναζήτηση βρέθηκαν στις 53,99 λίρες το τεμάχιο. Η συγκριτική τιμή Bugatti που έδειξε στο βίντεο ήταν 245 δολάρια το ένα, περίπου 210 ευρώ. Για την υδραυλική αντλία του κιβωτίου, εντόπισε σύνδεση με το Audi A6 allroad, αλλά πήγε ακόμη φθηνότερα και αγόρασε ξεχωριστά μόνο το μοτέρ της αντλίας με 268 ευρώ.
Ένα φθηνό ανταλλακτικό δεν κάνει το Veyron φθηνό αυτοκίνητο.
Εδώ βρίσκεται η ουσία της διάκρισης. Ένας πολλαπλασιαστής μπορεί να προέρχεται από την ίδια λογική προμηθευτών με ένα εξάρτημα του Phaeton, όμως το Veyron δεν είναι Phaeton. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Bugatti, το Veyron χρησιμοποιεί κινητήρα 8,0 λίτρων W16 με τέσσερις υπερσυμπιεστές, αποδίδει 1.001 hp, ή 736 kW, αποδίδει 1.250 Nm και επιταχύνει από 0 έως 100 km/h σε 2,5 δευτερόλεπτα. Η τελική των 407 km/h το έκανε το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής που έσπασε το φράγμα των 400 km/h το 2005.
Όταν συντηρείς ένα αυτοκίνητο σαν αυτό, δεν πληρώνεις μόνο για φίλτρα και λάδι. Πληρώνεις για πρόσβαση, διαδικασία, ευθύνη, τεκμηριωμένο ιστορικό και μειωμένο τεχνικό ρίσκο. Το σύστημα μετάδοσης, το σύστημα Haldex, το κιβώτιο διπλού συμπλέκτη, η ενεργή αεροδυναμική και οι τεράστιες απαιτήσεις ψύξης του Veyron σημαίνουν ότι ένα φθηνό εξάρτημα που δεν ταιριάζει σωστά μπορεί να προκαλέσει ζημιά σε κάτι πολύ ακριβότερο.
Η επίσημη θέση της Bugatti είναι αυστηρή, αλλά όχι αδικαιολόγητη.
Ο επικεφαλής της Bugatti, Mate Rimac, είχε προειδοποιήσει παλαιότερα, στη διάρκεια της ιστορίας επισκευής του Chiron Pur Sport του Armstrong, ότι η αντικατάσταση εξαρτημάτων με βάση πανομοιότυπους ή παρόμοιους κωδικούς μπορεί να είναι παραπλανητική. Το παράδειγμά του αφορούσε αερόσακους. Ακόμη κι όταν ένα εξάρτημα φαίνεται να προέρχεται από κατάλογο της Audi, το συγκεκριμένο αυτοκίνητο, το υλικό του εσωτερικού και ο τρόπος εγκατάστασης μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται το σύστημα ασφαλείας. Ο Rimac τόνισε επίσης ότι το εργοστάσιο δεν μπορεί να εγκρίνει επισκευές που δεν πληρούν τα πρότυπα του Molsheim.
Η περίπτωση του service του Veyron είναι κάπως διαφορετική. Ο Armstrong δεν ίσιωνε ένα monocoque, δεν επισκεύαζε χτυπημένη ανθρακονημάτινη δομή από ατύχημα και δεν επενέβαινε σε σύστημα αερόσακων. Έκανε συντήρηση, αντικαθιστούσε αναλώσιμα, εντόπιζε πρόβλημα στα υδραυλικά του κιβωτίου και βελτίωνε τη λειτουργία του κινητήρα. Αυτό κάνει την ιστορία λιγότερο επικίνδυνη, όχι όμως χωρίς ρίσκο. Για έναν συλλέκτη, μια εγγραφή στο ιστορικό που δείχνει service εκτός του δικτύου της μάρκας μπορεί να μειώσει την αξία του αυτοκινήτου, ακόμη κι αν το τεχνικό αποτέλεσμα είναι σωστό.
Από τη σκοπιά του πελάτη, αυτή η ιστορία λέει πολλά.
Η Bugatti καταλαμβάνει έναν πολύ ιδιαίτερο χώρο. Στο Molsheim πουλά τεχνική απόλυτης πολυτέλειας, όμως πολλά από τα μηχατρονικά εξαρτήματα και τα εξαρτήματα προμηθευτών του Veyron προέρχονται φυσιολογικά από τον κόσμο του Volkswagen Group. Αυτή ήταν η μεγάλη ιδέα της εποχής Ferdinand Piëch: να κατασκευαστεί ένα αυτοκίνητο παραγωγής ικανό για πάνω από 400 km/h, χρησιμοποιώντας βιομηχανική πειθαρχία όπου αυτό βοηθούσε, και να δαπανηθούν παράλογα ποσά εξέλιξης εκεί όπου ο W16, η ψύξη, η αεροδυναμική και η μετάδοση το απαιτούσαν πραγματικά.
Το βίντεο του Armstrong υπενθυμίζει ότι ο μύθος του hypercar δεν χτίζεται μόνο με ανθρακονήματα και τιτάνιο. Χτίζεται επίσης με κωδικούς ανταλλακτικών, καταλόγους προμηθευτών και περιορισμούς πρόσβασης. Όταν ένας πελάτης θέλει να διατηρήσει πλήρες εργοστασιακό ιστορικό, πληρώνει για το επίσημο σύστημα. Όταν θέλει να κατανοήσει ο ίδιος το αυτοκίνητο και αποδέχεται το ρίσκο για την αξία και τη λογική της εγγύησης, μπορεί να βρει την ίδια τεχνική καταγωγή σε πολύ φθηνότερη πηγή.
Το πραγματικό συμπέρασμα δεν είναι ότι «η Bugatti κοροϊδεύει».
Θα ήταν εύκολο να γραφτεί ότι η Bugatti χρεώνει παράλογα χρήματα μόνο για το σήμα. Θα ήταν υπερβολικά απλοϊκό. Η καλύτερη απάντηση είναι ότι το κόστος συντήρησης του Veyron χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο είναι το φυσικό εξάρτημα, που μερικές φορές μπορεί να βρεθεί σε VW, Audi, Bentley ή σε κατάλογο ανταλλακτικών. Το δεύτερο είναι το σύστημα που διασφαλίζει ότι τα 736 kW και τα 1.250 Nm λειτουργούν σε ένα αυτοκίνητο 407 km/h ακριβώς όπως το είχαν σχεδιάσει οι μηχανικοί.
Ο Armstrong έσπασε ένα μέρος του μύθου, όχι όμως ολόκληρο τον μύθο. Έδειξε ότι το Veyron δεν είναι πάντα τόσο μυστηριώδες στη συντήρηση όσο φοβούνται οι ιδιοκτήτες. Ταυτόχρονα, έμεινε ακριβώς πάνω στη γραμμή όπου μια φθηνή λύση απαιτεί σπάνια γνώση, θάρρος και προθυμία να αναλάβεις μόνος σου όλη την ευθύνη.
Συνοπτικά, σύμφωνα με τα στοιχεία του Armstrong, το service και η επισκευή του Veyron κόστισαν 1.193,83 λίρες, περίπου 1.382 ευρώ.
Ο επίσημος λογαριασμός service που χρησιμοποιήθηκε για σύγκριση ήταν 20.000 λίρες, περίπου 23.156 ευρώ.
Η διαφορά είναι 16,75 φορές και όχι απλώς «περίπου 16 φορές».
Το Veyron 16.4 αποδίδει επίσημα 736 kW και 1.250 Nm, επιταχύνει από 0 έως 100 km/h σε 2,5 δευτερόλεπτα και φτάνει τα 407 km/h.
Τα φθηνά διασταυρωμένα ανταλλακτικά μπορεί να λειτουργούν σε αναλώσιμα ή φθαρμένα μέρη, όμως το ρίσκο της συντήρησης εκτός του εργοστασιακού συστήματος παραμένει στον ιδιοκτήτη και μπορεί να επηρεάσει τη συλλεκτική αξία του αυτοκινήτου.